bir defterin ilk bembeyaz sayfasına başlıyorum.karartmamak için çırpındıkça is karası olacağını bile bile.Ne kadar uğraşırsan uğraş bazen yapacaklarımız sınırlı kalıyor ve kalmaya da devam edecek.Umut ettikçe,istedikçe ve gerçekleşmediğini gördükçe daha çok umut etmeye başlayacağız.Nefes alıyorsak umut var derler ya hani,ama kimse bilmez ki umutlarımız nefeslerimizden çalar.Olduğu gibi yaşamayı kabul etmediğimiz sürece kaç defter daha çöp bir de siz düşünün.Gelsin hayat bildiği gibi demiş Sezen Aksu.Ah ne kadar doğru bir yanlış..